Malediction - Pierwotna Krew
W lasach Paxos wojownicy kithów gromadzą się wokół ognisk. Berserkerzy ostrzą klingi, obdzierają zdobycz ze skóry i pożerają mięso z polowania, a szamani śpiewają opowieści o Avakrze - Śniącej Wojowniczce , córce Ymiris i pierwszej z Pierwotnej Krwi .
Śniąca Wojowniczka
OERIRelikwia · Serce Avakry
Duszę Śniącej Wojowniczki przekuto w pierwszą z Relikwii Wiekuistych. Miejsce, gdzie przelano jej krew, zwie się odtąd Zmierzchem Avakry .
Spośród całego rodzeństwa to Avakra była najbliższa Ymiris i we wszystkich dziełach matki widziała piękno. Po Wielkim Zranieniu nie umiała udźwignąć winy za zdradę Wiekuistych. Zerwała z pozostałymi, przekonana, że popełniła straszliwy błąd. Ruszyła na północ, uchodząc przed rodzeństwem i zabierając ze sobą rzesze Pierwszych Dzieci. Tam, daleko poza Selejią, założyła nowy naród. Krainę nazwała Oeri , a ci, którzy za nią poszli, przyjęli miano oerikan.
Avakra pozostała głęboko związana z uśpioną Ymiris i jako jedyna słyszała głos bogini wołającej do niej we snach. Czuła ból, gniew i żal Wszechmatki. Karmiona tymi wizjami, gromadziła wyznawców, występując przeciw Triumwiratowi i nakłaniając oerikan, by pomogli jej uwolnić Ymiris.
Avakra wierzyła, że w swojej wielkiej mądrości Ymiris oszczędzi wszystkich, którzy pozostali jej wierni. Lecz im gwałtowniejsze stawały się wizje, tym bardziej rosła i jej żarliwość. Zebrawszy ogromną armię, wyruszyła do Selejii, by szturmem zdobyć Olem i uwolnić Ymiris, która przemieni świat na nowo. Triumwirat jednak, świadom jej planów, uderzył pierwszy: zamordował Śniącą Wojowniczkę, nim zdążyła rozkazać wyznawcom atak. Jej duszę przekuto w pierwszą z Relikwii Wiekuistych - Serce Avakry.
Oerikanie walczyli dalej z męstwem, lecz w końcu ujarzmił ich Triumwirat. Uprowadzeni do Olem, zostali odarci z wolności, kultury i dumy. Formalnie poddani Astariańskiego Paraduxu, w każdym calu traktowani byli jak obywatele drugiej kategorii, a kolejne stulecia powoli wymazywały ich jako lud. Wolność odzyskali dopiero w ostatnich latach Wojny Wiekuistych, gdy jeden z nich, Octna , znalazł sposób, by obcować z Sercem Avakry. Relikwia obdarzyła go wizjami i mocą wystarczającą, by wzniecić bunt. Oerikanie poszli za tym Prorokiem-Wojownikiem i wyrwali się spod władzy Triumwiratu, zabierając Relikwię ze sobą.
Setki Kithów
PAXOSOctna poprowadził oerikan do Zmierzchu Avakry i tam pogrzebał Serce w ciele upadłego giganta, licząc, że wiecznie odradzające się ciało okaże się żyzną glebą, w której zakorzeni się jej dusza. W tym świętym miejscu z wyschniętej ziemi wystrzeliło wielkie drzewo. Jego korzenie piły głęboko z mocy Śniącej Wojowniczki, a owoce karmiły lud - ciało i duszę. Octna nauczył oerikan Takry Kamienia i Takry Ducha - ścieżek obcowania z Wszechmatką - wiedział bowiem, że nie zostanie z nimi na zawsze. Przeprowadziwszy swój lud przez pierwsze stulecie Ery Zamętu, poczuł, że ciało odmawia mu posłuszeństwa, i Prorok-Wojownik odszedł, by połączyć się z Wszechmatką.
Lecz choć groźba Wiekuistych minęła, w sercach oerikan nie zapanował spokój. Bez jednoczącej woli prawdziwego, natchnionego przywódcy najbliżsi uczniowie Octny skoczyli sobie do gardeł, niezdolni uzgodnić właściwej wykładni jego nauk. Pierwotna Krew rozpadła się na setki kithów.
Kithy pozostają ludem rozbitym, lecz jednoczy je wspólna sprawa: uwolnić Ymiris. Avakra przynagla je, by zapuszczały się coraz głębiej w niestałą ciemność Maledykcji. Wielu widzi w Avakrze mądrą pramatkę, przewodnią dłoń wiodącą lud ku zbawieniu. Inni mają ją za truciznę, która zaraża ich obłąkańczą gorliwością i pcha ku zagładzie. Kith dzieli się zwykle na dwie kasty - i każda kroczy ku wielkości inną ścieżką.
Ścieżka śmierci przed porażką i słuszności siły. Berserkerzy są ciałem Pierwotnej Krwi: zawsze w pierwszej linii bitew, gotowi smakować owoce i zwycięstwa, i klęski. To im powierzono nadzór nad Próbą Kamienia.
Ścieżka obcowania z Avakrą i Ymiris. Szamani przyzywają moc Wszechmatki i nadają kształt jej gniewowi, bólowi i żałości. To ich dłonie zbierają krew, posokę i skórę z ciała giganta wzbogaconego duszą Avakry.
Kor-Takra wiedzie berserkerów, Ur-Takra - szamanów. W teorii rządzą wspólnie; w praktyce jedno wyrasta ponad drugie.
Wojownicy Kithów
DOSSIERKażdy kith jest inny, lecz wszystkie łączy jedna sprawa - uwolnić Ymiris.
Posokoróg z Paxos. Oerikanie wierzą, że są pierwotnymi dziećmi świata, obdarzonymi mocą przetrwania tam, gdzie inni by zginęli. Rytualnie spożywając mięso ofiar, przejmują ich cechy i dostosowują się do każdego środowiska. Niektórzy zatracają się w bestii i zasilają menażerię potworów Paxos.
Sek'Takar. Z ciała Avakry Pierwotna Krew czerpie krew na pierwotną glinę - prima materia broni i pancerzy. Niektóre części uchodzą za zbyt niebezpieczne. Sek'Takar pierwszy sięgnął po reaktywną żółć Avakry; skończyło się eksplozją, która omal nie kosztowała go połowy ciała. Wielu uznało to za potwierdzenie obaw. On wiedział, że trafił na żyłę złota.
Bestia Tarok. Ymiris jest Wszechmatką, rodzicielką wszelkiego życia, a Echo jej duszy to krew stworzenia. Skażone gniewem i żałością, rodzi nowe istoty, z którymi Pierwotna Krew jest spokrewniona. Lasy Paxos roją się od najdziwniejszych bestii.
Szaman Niedoli. Silni przetrwają, słabi giną - lecz nie odchodzą w ciszy. Zbierając ciała pobratymców, szamani Krwawych Kithów odprawiają Rytuał Zawodzenia, by ból zmarłych trwał dalej i zasilał narzędzia zemsty. Budzą grozę nawet pośród Pierwotnej Krwi: niosą głosy i brzemię tysiąca martwych dusz.
Pierwotna Potęga
MALCała magia Agnaru wywodzi się od Ymiris - magia jest bowiem mocą duszy, a wszystkie dusze zrodziły się z niej. Wszechmatka obdarzyła swoje dzieci wolną wolą, i z tej woli zboczyły z jej ścieżki. Pierwotna Krew nigdy się nie odwróciła, nawet jeśli wierność prowadzi ją coraz bliżej szaleństwa. Po Wielkim Zranieniu Echo Ymiris przesiąkło bólem, żałością i gniewem, grożąc obłędem i wypaczeniem każdemu, kto po nie sięgnie. Pierwotna Krew czyni z tej klątwy oręż: ból Wszechmatki staje się klątwami, jej gniew - bronią, a jej żałość - animą, która prowadzi konstrukty szamanów przez krainę.
Skoro cierpi bogini, cierpieć będziemy wszyscy.
Ymiris jest spętana od tysiącleci, lecz jej gniew i ból rodzą się z głębokiej miłości do ludu. Poprzez Serce Avakry Pierwotna Krew może raz jeszcze skosztować tej miłości. Szamani czerpią z kolosalnego cielska wiecznie odradzającego się giganta, a z jego posoki, kości i ścięgien potrafią wytworzyć wszystko: od kling i pancerzy po bitewne mikstury. Mieszając przepojoną duszą krew z ziemią Paxos, tworzą pierwotną glinę - lżejszą od stali, twardszą od kamienia - z której wykuwają oręż i tchną pozór życia w potężne golemy.
Choć większość Pierwotnej Krwi zna niebezpieczeństwa magii Ymiris, niewielu dostrzega jej podstępny wpływ na własne zachowanie. Pierwotna Krew jest dziś cieniem dawnej siebie: z biegiem czasu gniew Ymiris naznaczył jej umysły, przemieniając niegdyś honorową walkę w niebezpieczną, ślepą żądzę krwi.
W przeciwieństwie do rewenantów Zakonu i Tragedii Legionu duchy Pierwotnej Krwi są ulotne. Trwają akurat tak długo, by stanąć do walki raz jeszcze. Po krwawych potyczkach echa wściekłości poległego tlą się w rozbryzganej posoce, czekając na zemstę - a potem rozpływają się w nicość.
Ymiris wije się w męce, spętana i torturowana występkami minionych epok. Pierwotna Krew - ci, którzy pierwsi porzucili Wiekuistych i ich chciwość - zachowuje bliską więź z Wszechmatką. Od Upadku zestroić się z nią znaczy skosztować jej wściekłości i bólu.
Ludzie i natura jednako noszą blizny po przemocy. Szamani wsłuchują się w ten ból i poprzez więź z Wszechmatką rozdrapują blizny na nowo. Pożary sprzed dekad wracają, by spopielić intruzów; trzęsienia ziemi równają z gruntem osady wzniesione na zbezczeszczonej ziemi.
Ogłaszana, ilekroć przybysz musi dowieść swojej wartości. By zyskać uznanie kithu, trzeba pokonać przeciwnika potężniejszego od siebie - siłą, posturą albo sprytem. Po chwalebnym zwycięstwie nikt nie śmie kwestionować twojego miejsca pośród Pierwotnej Krwi.
Poszukiwacze
Primal bloodCi, którzy zapuszczają się w niestałą ciemność Malediction. Każda karta wiedzie do osobnego artykułu.
