Najemnicy i Legendy Necromundy - Część I

31 Dec, 2024

Z labiryntów pod-uli i spośród skąpanych w smogu ruin, wyłaniają się postacie, które na stałe wpisały się w brutalną historię tej planety. To najemnicy, łowcy nagród, banici i bohaterowie, z których każdy niesie własną, unikalną historię – opowieści o zdradach, triumfach i upadkach.

W tym artykule rozpoczniemy podróż przez mroczne zaułki Necromundy, by przyjrzeć się prawdziwym legendom – poznacie tych, którzy przeżyli, aby ich imiona przetrwały w opowieściach, oraz tych, których los spowiła mgła zapomnienia.

Zapraszam do lektury!

KAL JERICHO, ŁOWCA NAGRÓD

Pochodzenie Kala to niemalże legenda: wygnany szlachcic, banita z powierzchni ula, a nawet nieślubny syn samego Lorda Helmawra. Prawdę zna chyba tylko on sam, ale w całym Ulu Primus nie brakuje plotek i domysłów. Jedno jest pewne – jego sposób bycia, ogłada i niespotykane maniery wskazują na szlacheckie wychowanie.

Kal zdobył także spore grono wrogów, od psychotycznego Vandala Fega, po Szkarłatnego Kardynała i mistrza szpiegów zwanego Nemo Bez Twarzy. Mimo to nie jest samotnikiem – wiernym towarzyszem przygód jest Scabs, człowiek o szczurzej domieszce genetycznej, oraz niezawodny mechaniczny mastif Wotan. A kiedy wszystko idzie nie po jego myśli, do akcji zwykle wkracza Yolanda Catallus – wygnana szlachcianka i przyjaciółka-rywalka, która potrafi zarówno walczyć u boku Kala, jak i próbować go zabić. Nie dziwi więc, że słynny łowca nagród wciąż przemieszcza się między różnymi niebezpiecznymi osadami na pustkowiach, gdzie łatwiej zarobić kilka kredytów i przy okazji pozostać o krok przed licznym gronem czyhających na jego życie wrogów.

SCABS, WŁÓCZĘGA

Życie w pod-ulu jest trudne, a dla bezdomnych włóczęgów takich jak Scabs – jeszcze trudniejsze. Szczurza domieszka genetyczna to dziedzictwo Scabsa i jest zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem. W oczach „cywilizowanych” mieszkańców poduli, uchodzi za dzikusa z Czarnych Stref, co sprawia, że nigdy w pełni nie jest akceptowany w osadach ani wspólnotach. To odrzucenie pchnęło go ku brutalnemu życiu najemnika i przewodnika po pustkowiach, ale także sprawiło, że gdy spotkał Kala Jericho, odpłacił się swoją niewzruszoną lojalnością w zamian za zrozumienie i „przyjaźń”. Kal dostrzegł w Scabsie to, czego ten nigdy nie widział w sobie – utalentowanego zwiadowcę z wyczuciem zagrożenia i dobrym sercem.

Mądrość życiowa i czujny instynkt Scabsa wiele razy ocaliły im skórę, zwłaszcza gdy bon vivanckie podejście Jericho wpędzało drużynę w kolejne szalone przygody. Półszczurze zmysły Scabsa nie raz wyczuły czyhające w cieniach niebezpieczeństwo, a umiejętność poruszania się w najgęstszej plątaninie tuneli czy wśród złomowisk stawia go w roli niezastąpionego tropiciela. Samotnie Scabs również potrafi sobie doskonale radzić, a jego talent przyciąga propozycje od innych poszukiwaczy przygód (choćby samej Yolandy Catallus). Mimo trudnych doświadczeń żywi głębokie przywiązanie do Kala – wie, że bez niego już dawno zginąłby w jakimś rynsztoku.

FREIKSTORN STRIX, ŁOWCA NAGRÓD

Freikstorn Strix niegdyś piastował zaszczytne miejsce w Domu Van Saar – był częścią Klanu Archeteków, odpowiedzialnego za zaawansowane projekty technologiczne. Obecnie jest wygnanym starcem liczącym 47 lat wedle ziemskich standardów, a jego ciało niemal w całości wypełniają implanty i cybernetyka. Dzięki samodzielnie modyfikowanemu egzoszkieletowi i uprzęży ze skrzydłami S.H.O.C.K., Strix wzbija się nad pole bitwy, siejąc postrach niespodziewanymi atakami z powietrza.

Choć jest postacią fascynującą, jest też tragiczny w swojej determinacji. Aby przetrwać, potrzebuje nieustannie wymieniać wadliwe komponenty swej pancernej osłony i skrzydeł, co zmusza go do podejmowania kolejnych zleceń jako łowca nagród bądź najemnik. Podobno w trakcie jednej z misji porzucił towarzyszy, by ocalić bezcenne elementy bioniki, skazując ich na pewną śmierć. Czy to tylko pogłoska, czy też bolesna prawda – Strix woli nie wyjaśniać. Jego nieprzewidywalność skutecznie zniechęca wielu zleceniodawców, ale niewątpliwie sprawia, że jest w stanie wykonać najbardziej karkołomne zadania.

CIENIE CATALLUSA

Arbelesta Raen Catallus i Aramista Dae Catallus to bliźnięta pochodzące z rodu Catallus, znanego w całej Necromundzie z bogactwa i intryg. Gdy w rodzinie wybuchła krwawa wewnętrzna wojna, stanęli po przeciwnych stronach – dopóki Arbelesta w ostatniej chwili nie sprzeciwiła się rozkazom i wspólnie z bratem wystąpiła przeciw zabójcom nasłanym przez ich własnych rodziców. Jako „Transgratia de Sanguine” (zdrajcy krwi) przywdziali maski, które mają przypominać oblicza ojca i matki, naigrywając się z rodowej władzy.

Zmęczeni ciągłymi represjami i polowaniami, bliźnięta zanurzyły się w mroki pod-ula, gdzie szybko zdobyli sławę zabójczego duetu łowców nagród. Aramista okazała się niezrównaną mistrzynią walki wręcz i pojedynków, natomiast Arbelesta udowodnił, że snajperska precyzja jest jego atutem. Ich sztandarowym symbolem stały się iglico-tech i złowieszcze maski, wyposażone w respirator oraz wzmacniacze optyczne. Każda kolejna opowieść o Cieniach Catallusa tylko powiększa ich aurę grozy i tajemniczości.

MORTANNA SHROUD, SANKCJONOWANA PSYKERKA

Mortanna Shroud już jako dziecko przejawiała niezwykłe talenty psychiczne, co w surowych realiach Necromundy niemal zawsze prowadzi do nieszczęścia. Jej rodzina, działająca w Gildii, wyczuła zagrożenie i sprzedała dziewczynę do Psykanarium Helmawra. Tam Mortanna przeszła katorżnicze szkolenie i została wyposażona w przerażający neurorelikwiarz – obrożę z czaszek innych psioników. Relikwiarz pozwala jej manipulować mocą płomieni, ale też stwarza ryzyko, że każdy niewłaściwy krok przypłaci życiem.

Posłuszna tylko do pewnego stopnia, Mortanna czerpie chorą przyjemność z szerzenia strachu wokół siebie. Podpala wrogów, tworzy unoszącą się kurtynę gorąca i wydaje się karmić paniką. Niebezpieczne jest to, że w ostatnim czasie zaczęła szeptać do czaszek zamkniętych w obroży, jakby słyszała ich głosy. Czy to początek obłędu, czy może ziarno potężniejszej, niekontrolowanej mocy?

APOLLUS KAGE, ŁOWCA NAGRÓD

Łowcy nagród trafiają na swoją ścieżkę z różnych powodów. Jednych przyciąga obietnica łatwego zarobku i rozbijania głów, innych zmusza wygnanie, długi czy żądza zemsty. Są też tacy jak Apollus Kage, dla których ten los był zapisany od urodzenia. Wychowany w Domu Orlock, Apollus od najmłodszych lat wyróżniał się talentem do siania chaosu. Jako członek Sump Dogs zdobywał reputację na Pajęczych Punktach w klasterze Palanite, napadając na konwoje i odpierając ataki szabrowników – często korzystając tylko z własnych pięści.

Choć Apollus mógłby mieć przyszłość w Domu Orlock, jego nieposłuszeństwo i niechęć do podporządkowania się rozkazom zniszczyły te szanse. Po nieudanej próbie przejęcia władzy w Sump Dogs, gdzie wystąpił przeciwko uwczesnemu przywódcy Roky’emu, postanowił działać na własną rękę. Kage jest twardzielem, który potrafi przyjąć cios i nadal walczyć. Wielu przeciwników myślało, że udało im się go pokonać, tylko po to, by chwilę później poczuć zimno lufy jego boltera przy skroni. Jego reputacja czyni go ulubieńcem Gildii, szczególnie przy wykonywaniu trudnych zleceń w niebezpiecznych strefach. Apollus, mimo sukcesów, wciąż żywi urazę do Sump Dogs i Domu Orlock. Nie spocznie, dopóki nie zmierzy się ponownie ze swoją dawną ekipą.

THAETOS 23-2, PSYKER

Thaetos, przedziwny wyrd-mutant określany kryptonimem 23-2, został pochwycony w otchłani Bighole. Miał trafić do rzeźni jak każdy nieszczęsny skazaniec, lecz w czasie transportu ujawniły się jego niszczycielskie moce. Eksplozja energii psychicznej rozpłatała tuzin więźniów i kilku strażników. Zamiast zginąć, Thaetos trafił do stazy, a potem do Psykanarium w Hive Primus. Tam poddano go okrutnym zabiegom, instalując null-obrożę i wlewano w niego tłumiące narkotyki.

Przez wiele miesięcy działał jako bezwolny pogromca wrogów Helmawra. Jednak system psychoindoktrynacji zawiódł, gdy organizm Thaetosa uodpornił się na chemię, a do pamięci powróciły przerażające wspomnienia upadłego kultu, w którym był kapłanem. Stał się ucieleśnieniem najgorszych koszmarów imperialnych administratorów – dzikim, nieokiełznanym psionikiem. Jego los pozostaje nieznany, odkąd zniknął w najmroczniejszych częściach ula, zostawiając po sobie jedynie zwłoki swoich niedawnych strażników.

REX SPIRES, ŁOWCA NAGRÓD

Rex Spires to typ osobnika, który uważa, że wszystkimi problemami najlepiej zarządzać, wysadzając je w powietrze. Zaczynał od zbierania złomu i desperackich prób wyrwania się z ubóstwa na złomowiskach Necromundy. Impulsem do przewartościowania życia była gigantyczna eksplozja, która zniszczyła połowę kopuły mieszkalnej i niemal go zabiła. Przeżycie to wyzwoliło w Rexie prawdziwą fascynację ogniem i niszczycielską siłą wybuchów.

Wkrótce zaczął tworzyć własne bomby, sprzedając swoje usługi każdemu, kto pragnął widowiskowej formy eliminacji wrogów. Jeśli ktoś zamierza pozbyć się problemu raz na zawsze – i nie zależy mu na subtelności – Rex będzie pierwszym wyborem. Nawet sprzymierzeńcy omijają go z pewnym lękiem, bo niewiele trzeba, aby w jego rękach pojawiła się kolejna detonująca niespodzianka.

VORGEN ‘GUNNER’ MORTZ, ŁOWCA NAGRÓD

Vorgen Mortz to zagadkowa postać z przeszłością związaną z 8. Pułkiem Necromundy. Nosi na pancerzu naszywki i emblematy tej formacji, choć nikt nie jest pewien, czy Vorgen to zdrajca, czy też bohater-uciekinier. Uzbrojony w niezawodny karabin szturmowy Echon Mark III „Holy Terror” oraz plecak z amunicją, potrafi prowadzić nieprzerwany ostrzał, zasypując przeciwników gradobiciem pocisków.

Kiedy nie tropi przestępców, udziela wsparcia konwojom i gangom w potrzebie. Mówi się, że w pojedynkę obronił jedną z kopalni Orlocków przed atakiem Hutniczych Kroksów, co przyniosło mu podziw i uznanie. Aktualnie widać go u boku Rexa Spiresa – stanowią duet, w którym Mortz ochrania przedpole bezustanną serią z Holy Terror, a Rex dopełnia całość eksplozjami, zostawiając po sobie jedynie dym i ruiny.