W wielkiej, poświęconej komnacie Ofanim roztaczał aurę żałości, która plamiła umysły i wypaczała postępowanie strażników; niejeden poniósł przez nią męczeńską śmierć. Z czasem pojęto, że istota cierpi z powodu boskiego osamotnienia. Wybrano więc najpobożniejszą z wyznawczyń Kościoła i wpuszczono ją do komnaty Ofanima. Tam - ku zgrozie strażników - została przez istotę pochłonięta w sposób, którego usta śmiertelnika opisać nie powinny. Lecz trwoga szybko ustąpiła miejsca nabożnemu zdumieniu, bo wewnątrz Ofanima coś zaczęło się rodzić. W końcu na świat przyszło coś nowego. Pierwszy z nowej rasy - Uświęcony: anielska istota, której ciało przeniknęło Światło Przysięgi, nieugięte niczym żarliwa wiara, jaką w sobie nosiła; w równej mierze przerażająco piękna, co majestatycznie gniewna.

Od tamtej pory Ryt Ofanim ma swoje oczy rozsiane po włościach Zakonu - wypatrują kandydatów godnych objęcia przez Ofanima, w nadziei na narodziny kolejnych Zwiastunów. Tych boskich istot jest niewiele, lecz okazały się jednymi z najpotężniejszych żołnierzy Kościoła; w kunszcie bojowym i magii dorównują nawet Poszukiwaczom, a przy tym pozostają nietknięte zepsuciem, które potrafi gnić w sercach śmiertelnych.

Z racji ogromnej mocy każdemu Zwiastunowi powierza się jedno zadanie wielkiej wagi - takie, które bierze sobie głęboko do serca i które gotów jest wypełnić za wszelką cenę. Ponieważ proces tworzący Zwiastuna każe mu narodzić się na nowo, ogołoconemu z dawnej jaźni, otrzymuje on nowe imię - odbicie swojej powinności. Zwiastun Rubieży, jak wieść niesie, czuwa nad granicami Zakonu i ich strzeże; Zwiastun Wybawienia ma zaś wkraczać wprost w Malediction, osłaniając zakonnych Poszukiwaczy w najniebezpieczniejszym miejscu Selejii. Choć cały Zakon wynosi Zwiastunów pod niebiosa, nie są oni jedynymi istotami zrodzonymi z Ofanima. Uciszeni - ich plugawe odbicie - to ponura przestroga, co czeka tego, kogo Wiekuisty uzna za niegodnego.